logo yeni

HASTALIK İZNİ DÖNEMİNDE EK ÖDEMEDEN YARARLANMA

Aktif . Yayınlanma Mali ve Sosyal Konular

Danıştay 11. Dairesi Başkanlığının 30.4.2008 tarihli ve E:2005/3898, K:2008/4471 sayılı Kararı

Özeti : Hastalık izni döneminde, fiilen çalışarak kurumuna katkıda bulunmadığı açık olan davacıya, bu dönem için ek ödeme yapılmamasına dair işlemde ve bu işlemin dayanağı olan Bağ-Kur Genel Müdürlüğü Personeline Yapılacak Ek Ödemeye İlişkin Usul ve Esasların 12. maddesinde, hukuka aykırılık bulunmadığı hakkında.

           Davacı             : …

           Vekili               : Av. …, Av. …

           Davalılar           : 1 - Bağ-Kur Genel Müdürlüğü

           Vekili               : Av. …

                                     2 - Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı

           Davanın Özeti   : Davacı tarafından, 2005/Nisan ayında 30 gün rapor alması nedeniyle bu aya ait olarak kendisine ek ödeme yapılamayacağına dair 13.6.2005 gün ve 160267 sayılı Bağ-Kur … İl Müdürlüğü işlemi ile bu işlemin dayanağı olan ve 15.8.2003 tarihinden geçerli olmak üzere Yönetim Kurulu Kararı ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının onayı ile yürürlüğe giren Bağ-Kur Genel Müdürlüğü Personeline Yapılacak Ek Ödemeye ilişkin Usul ve Esasların 12. maddesinin; 1479 sayılı Kanunun 7. maddesinin 3 fıkrasında, ek ödemelerde 657 sayılı Kanunun aylıklara ilişkin hükümlerinin uygulanacağı hüküm altına alındığı halde 657 sayılı Kanunun hastalık iznine ilişkin hükümlerine aykırı olarak yapılan düzenlemede hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülerek iptali ve ödenmeyen meblağın yasal faiziyle birlikte tazmini istenilmektedir.

           Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Savunmasının Özeti : İptali istenilen Bağ-Kur Genel Müdürlüğü Personeline Yapılacak Ek Ödemeye ilişkin Usul ve Esasların, Anayasaya, 657 sayılı Yasa ve 1479 sayılı Yasaya, genel hukuk ilkesine ve diğer kurum ve kuruluşların benzer nitelikteki düzenlemelerine uygun olarak belirlendiği, yasal dayanağı olmayan davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.

           Bağ- Kur Genel Müdürlüğü Savunmasının Özeti : 4956 sayılı Yasanın verdiği yetkiye dayanılarak hazırlanan usul ve esasların, personelin unvanı, çalışma verimi ve hizmetlerin rasyonelliğini sağlayacak ilkeler göz önünde bulundurularak saptandığı, hukuka aykırı bir husus bulunmadığından davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.

           Danıştay Tetkik Hakimi: Süleyman Kurt

           Düşüncesi : Davacının hastalık izni kullandığı döneminde fiilen çalışarak kurumuna katkıda bulunmadığı açık olup, 1479 sayılı Kanunun 7. maddesinin 3. fıkrasına dayanılarak ve kanun hükmünde belirtilen kriterler göz önünde bulundurularak hazırlandığı anlaşılan dava konusu Usul ve Esasların 12. maddesinde ve bu düzenlemeye dayanılarak davacıya raporlu olduğu süre için ek ödeme yapılmaması yönünde tesis edilen bireysel işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından, davanın reddi gerektiği düşünülmüştür.

           Danıştay Savcısı : Mehmet Ali Gümüş

           Düşüncesi : Dava, davacı tarafından, 2005/Nisan ayında 30 gün rapor alması nedeniyle bu aya ait ek ödemenin yapılamayacağına ilişkin 13.6.2005 gün ve 160267 sayılı Bağ-Kur … İl Müdürlüğü işlemi ile bu işlemin dayanağı olan ve 15.8.2003 tarihinden geçerli olmak üzere Yönetim Kurulu Kararı ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının onayı ile yürürlüğe giren Bağ-Kur Genel Müdürlüğü Personeline Yapılacak Ek Ödemeye İlişkin Usul ve Esasların 12. maddesinin birinci fıkrasının iptali ve parasal kaybının yasal faiziyle birlikte tazmini istemiyle açılmıştır.

           24.7.2003 tarih ve 4956 sayılı Kanunun 6. maddesiyle değişik 1479 sayılı Kanunun 7. maddesine dayanılarak hazırlanan Bağ-Kur Genel Müdürlüğü Personeline Yapılacak Ek Ödemeye İlişkin Usul ve Esasların 12/1.maddesinde ayakta veya yatarak yapılan tedavi sürelerinde kaplıca tedavilerinde ve refakatçi olarak geçen sürelerde , tek hekim veya sağlık kurulu raporlu olunan sürelerde ek ödeme yapılmayacağı düzenlenmiştir.

           Ek ödeme verilmesindeki temel amaç personelin performansını arttırmak ve bu suretle döner sermaye gelirlerini çoğaltmak ve gelirlerin artmasını sağlayan personelin katkısı oranında ek ödemeden yararlandırılmasını gerçekleştirmek olduğundan raporlu olduğu sürede döner sermaye gelirlerine katkısı olmayan personele ek ödeme yapılmamasında hukuka aykırı bir husus bulunmamaktadır.

           Açıklanan nedenle, yasal dayanaktan yoksun bulunan davanın reddi gerekeceği düşünülmektedir

TÜRK MİLLETİ ADINA

            Hüküm veren Danıştay Onbirinci Dairesince dosya incelenerek işin gereği görüşüldü;

           Dava, 2005/Nisan ayında 30 gün rapor alan davacıya, raporlu olduğu sürede ek ödeme yapılamayacağına dair 13.6.2005 gün ve 160267 sayılı Bağ-Kur … İl Müdürlüğü işlemi ile bu işlemin dayanağı olan ve 15.8.2003 tarihinden geçerli olmak üzere Yönetim Kurulu Kararı ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının onayı ile yürürlüğe giren Bağ-Kur Genel Müdürlüğü Personeline Yapılacak Ek Ödemeye ilişkin Usul ve Esasların 12. maddesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek iptali ve ödenmeyen meblağın yasal faiziyle birlikte tazmini istemiyle açılmıştır.

           24.7.2003 tarih ve 4956 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanununun ve Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesi, Yürürlükten Kaldırılması ve Bu Kanunlara Geçici Maddeler Eklenmesi Hakkında Kanunun 6. maddesiyle değişik 1479 sayılı Kanunun 7. maddesinin 3. fıkrasında, Kurumun yönetim giderleri için ayrılan tutarın %15'ine kadar olan kısmından ve kurumca hazırlanan kitap, standart form, sağlık karnesi ile benzerlerinin satışından elde edilecek gelirlerden, Kurumun merkez ve taşra teşkilatında fiilen görev yapan personele, görev unvanı, çalışma verimi, hizmetlerin rasyonelliğini sağlayacak ilkeler göz önünde bulundurularak, Yönetim Kurulunca uygun görülen ve Bakanlıkça onaylanan oran ve miktarda ek ödeme verileceği, ek ödemelerin aylık tutarının 657 sayılı Kanunda tanımlanan en yüksek devlet memuru aylığının brüt tutarının %150'sini geçemeyeceği, ek ödemelerde 657 sayılı Kanunun aylıklara ilişkin hükümlerinin uygulanacağı, ek ödemenin dağıtım usul ve esaslarının Kurum Yönetim Kurulunca belirleneceği hüküm altına alınmıştır.

           Anılan Kanun hükmüne dayanılarak hazırlanan ve 22.8.2003 tarih, 218 sayılı onay ile yürürlüğe konulan Bağ - Kur Genel Müdürlüğü Personeline Yapılacak Ek Ödemeye İlişkin Usul ve Esasların 2. maddesinde, bu Usul ve Esasların, Bağ-Kur Genel Müdürlüğünün merkez ve taşra teşkilatında kadrolu ve sözleşmeli olarak fiilen ve Kurumda kadro karşılığı ikinci görevle çalışan personeli kapsadığı, 12. maddesinin 1. fıkrasında, ayakta veya yatarak yapılan tedavi sürelerinde, kaplıca tedavilerinde ve refakatçi olarak geçen sürelerde, tek hekim veya sağlık kurulu raporlu olunan sürelerde ek ödeme yapılamayacağı, aynı maddenin ikinci fıkrasında ise görevlerinden dolayı saldırıya uğrayan personel ile görevleri sırasında, görevlerinden dolayı bir kazaya uğrayan veya verem, kanser ve akıl hastalığı gibi uzun süreli tedaviye ihtiyaç gösteren hastalığa yakalananlara, bu durumunu sağlık kurulu raporu ile belgelendirenlere, hastalıkları süresince her yıl için altı aya kadar ek ödemede bulunulacağı düzenlemelerine yer verilmiştir.

           Yukarıda belirtilen mevzuatın değerlendirilmesinden, Bağ-Kur personeline ek ödeme yapılabilmesi için öncelikli şartın kurumda fiilen görev yaparak sunulan hizmete katkıda bulunmak olduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar 657 sayılı Kanun ve ilgili mevzuatta hastalık izni, devlet memurlarının faydalanabilecekleri haklar arasında sayılmış ve bu haklarını kullanmaları nedeniyle mali haklarından mahrum bırakılmamaları güvence altına alınmışsa da, Bağ-Kur personeline yapılacak ek ödeme uygulaması, 657 sayılı Kanun kapsamında ödenen mali haklardan olmayıp, kaynağı usul ve esasların 4. maddesinde açıklanan özel bir havuzdan karşılanan ve personelin unvanı, çalışma verimi ve hizmetin rasyonelliği gibi ilkeler göz önünde bulundurularak, personele aylık ya da sözleşme ücretlerine ilaveten ödenebilen bir teşvik uygulaması niteliğinde olduğundan, 657 sayılı Kanunda öngörülen mali haklar ve bunlara ilişkin koruma tedbirleriyle kıyaslanması mümkün değildir. Kaldı ki dava konusu 12. maddenin ikinci fıkrasında, görevden kaynaklanan hastalıklar ile bazı uzun süreli rahatsızlıklarda, her yıl için altı aya kadar ek ödeme yapılmaya devam edileceği hüküm altına alındığından, ek ödeme kesintisinin her türlü hastalığı mutlak olarak kapsamadığı ve hastalığın türü ve nedeninin de göz önünde bulundurulduğu anlaşılmaktadır.

           Bu durumda hastalık izni döneminde, fiilen çalışarak kurumuna katkıda bulunmadığı açık olan davacıya, raporlu olduğu süre için ek ödeme yapılmamasına dair işlemde ve bu uygulamanın dayanağı olan düzenlemede, hakkaniyet ilkesine, hizmet gereklerine ve hukuka aykırılık görülmemiştir.

           Açıklanan nedenlerle, 22.8.2003 tarih ve 218 sayılı onay ile yürürlüğe konulan Bağ - Kur Genel Müdürlüğü Personeline Yapılacak Ek Ödemeye İlişkin Usul ve Esasların 12. maddesinin iptali istemiyle açılan davanın reddine, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 500.- YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılardan Bağ-Kur Genel Müdürlüğüne verilmesine, 30.4.2008 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

AZLIK OYU

           1479 sayılı Kanunun 7. maddesinin değişik 3. fıkrasında ve Bağ-Kur Genel Müdürlüğü Personeline Yapılacak Ek Ödemeye ilişkin Usul ve Esasların 6. maddesinde, ek ödemelerde 657 sayılı Kanunun aylıklara ilişkin hükümlerinin uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Söz konusu düzenlemeye paralel olarak dava konusu Usul ve Esasların 11. maddesinde yıllık veya mazeret izinli olan personele ek ödeme yapılmaya devam edileceği kurala bağlandığı halde, 657 sayılı Kanunun 105. maddesinde yer alan, hastalık izni kullanan personelin aylık ve özlük haklarına dokunulmayacağına dair düzenlemeye aykırı olarak dava konusu düzenlemenin 12. maddesinde, raporlu olunan süreler için ek ödeme yapılmayacağına dair düzenlemeye gidilmesinde hukuka uygunluk bulunmadından, dava konusu düzenlemenin iptal edilmesi gerektiği görüşüyle çoğunluk kararına katılmıyorum.

Bizi Sosyal Medyada Bulun

Sosyal medya sayfalarımıza üye olarak haberlerimize ulaşmak için aşağıdaki ikonları kullanabilirsiniz.

İçerik Koruması

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu hükümleri gereğince, Sitemiz içeriğinin izinsiz olarak kopyalanması, alıntı yapılması yasaktır.